O myjniach i samochodach

? Elipsa dostawcze: FSC Żuk ? ZSD Nysa ? FSR Tarpan ? FSC Lublin terenowe: Honker ciężarowe: PZInż 222 ? PZInż 303 ? Star (modele:20, 21, 25, 27, 28/29. Rodzina ?200?- 200, 244, 266. 1142, 742) ? Jelcz (modele: 315,

Dodane: 02-11-2016 06:05
O myjniach i samochodach

Samochody wytwarzane w Polsce

Samochody polskiej konstrukcji

osobowe: CWS T-1 ? Mikrus MR-300 ? Syrena (modele: 100, 101, 102, 103, 104, 105) ? Leopard 6 Litre Roadster ? Elipsa
dostawcze: FSC Żuk ? ZSD Nysa ? FSR Tarpan ? FSC Lublin
terenowe: Honker
ciężarowe: PZInż 222 ? PZInż 303 ? Star (modele:20, 21, 25, 27, 28/29. Rodzina ?200?- 200, 244, 266. 1142, 742) ? Jelcz (modele: 315, 317, 318) ? Żubr A80
autobusy: Autosan ? San (autobus) (modele: H01, H25 i H27, H100) ? Sanok 09 ? Star 52 ? Osinobus ? Jelcz ? Solaris ? Solbus ? Boomerang ? Automet
samochody pancerne: wz. 28 ? kołowo gąsienicowy ? Ursus wz. 29 ? wz. 34 ? Kubuś ? Ford FT-B ? Dzik ? Tur
prototypy: Arrinera Hussarya Cyklonetka ? Star Jot 55 ? Meduza ? Syrena laminat ? Syrena 110 ? Warszawa 210 ? FSO Ogar ? FSM Beskid ? Wars ? Pionier ? Gad 500 ? P80

Samochody wytwarzane w Polsce

na licencji lub rozwinięte z samochodów produkowanych na licencji

osobowe: Fiat 508 ? Fiat 518 ? Warszawa ? Fiat 125p (potocznie: duży fiat) ? Fiat 126p (potocznie: mały fiat lub maluch), Polski Fiat 126p Bis (modyfikacja 126p) ? Polonez ? FSM Cinquecento ? FSO Lanos ? FSO Matiz
ciężarowe: Fiat 618 ? Lublin-51

montowane w Polsce przez zagraniczne firmy

osobowe: FSO Lanos ? FSO Matiz? Fiat Panda ? Fiat Seicento? Fiat 500 ? Opel Astra ? Opel Zafira? Peugeot 405 ? Chevrolet Aveo? Ford Ka ? Opel Cascada
dostawcze: Citroën C15 ? Volkswagen Transporter
autobusy: Volvo 7700 ? MAN NL 273 Lion?s City

Samochód w mieście
Badania ruchu wskazują, że samochód w mieście spędza ok. 95% czasu na parkingu, będąc w użyciu zaledwie przez 5% swojego życia2.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Samoch%C3%B3d


Przykłady silników R4

Przykłady silników R4

Najmniejszy samochodowy silnik R4 wykorzystany został w kei-carze Mazda Carol ? miał pojemność 358 cm?. Jeszcze mniejsze jednostki wykorzystywane były w motocyklach, na przykład Honda CBR250RR ? 250 cm?.

Przykłady jednostek napędowych w układzie R4:

Alfa Romeo Twin Cam ? pojemności od 1290 do 1962 cm?, używany między innymi w modelach: Spider, 155 i 164
BMC A-Series ? pojemności od 803 do 1275 cm?, używany w samochodach Mini
Honda E ? pojemności od 995 cm? do 1,6 dm?, wykorzystany w Hondzie Civic
Honda F20C ? pojemności od 1997 do 2157 cm?, wykorzystany w Hondzie S2000

Jednym z najmocniejszych silników R4 służących do napędu łodzi motorowych jest turbodoładowany wysokoprężny Volvo Penta D4-300. Z pojemności 3,7 l generuje on moc maksymalną 305 KM (224 kW) i maksymalny moment obrotowy na poziomie 700 Nm5. Innymi przykładami dużych jednostek R4 są stosowane w samochodach ciężarowych silniki MAN D0834 (4,6 l pojemności, moc 223 KM (164 kW), moment obrotowy 850 Nm) oraz motor stosowany do napędu ciężarówki Hino Ranger (5,1 l, 177 KM/130 kW, 630 Nm)67, wcześniejsze wersje modelu miały silnik o pojemności 5,3 l8.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/R4_(silnik)


Obieg pracy silnika dwusuwowego

Obieg pracy silnika dwusuwowego

Suw sprężania ? w pierwszej fazie suwu sprężania następuje płukanie przestrzeni roboczej silnika. Wtedy to spaliny powstałe w poprzednim cyklu pracy są wytłaczane przez kanał wydechowy napływającym świeżym ładunkiem.
Suw pracy ? Przed dojściem do górnego martwego położenia tłoka następuje zapłon paliwa, które gwałtownie rozprężając się powoduje ruch tłoka w dół do dolnego skrajnego położenia. W końcowej fazie tego suwu może mieć miejsce początek cyklu płukania.

Jako pompa ładująca w najprostszych silnikach benzynowych wykorzystywana jest skrzynia korbowa. Rozrząd w takich silnikach najczęściej jest przeprowadzany poprzez odsłanianie i zasłanianie przez tłok odpowiednich kanałów w cylindrze, co upraszcza konstrukcję (brak oddzielnego układu rozrządu). Przepływ ładunku przez skrzynię korbową umożliwia smarowanie silnika wtryskiem oleju do układu dolotowego (lub dodanie go do paliwa), co pozwala na rezygnację z układu smarowania i dalsze uproszczenie konstrukcji. Taki uproszczony silnik, często stosowany dawniej w motocyklach i małych samochodach, jest jednak niedoskonały (niekorzystny symetryczny rozrząd, straty energii na przepompowanie ładunku przez skrzynię korbową, spalanie oleju) i nieefektywny, co jest przyczyna złej opinii o dwusuwach w ogóle i niemal zaniknięcia silników dwusuwowych niskoprężnych. Konstrukcje zaawansowane używają mechanicznych pomp ładujących (głównie systemu Roots), rozrządu zaworowego (przepłukanie wzdłużne) i ciśnieniowych układów smarowania.

Podstawową wadą silników dwusuwowych jest duże zużycie paliwa (niższa sprawność), wysoka emisja spalin oraz głośna praca. Głównym tego powodem jest utrudniona wymiana ładunku w silniku (oczyszczenie cylindra ze spalin podczas płukania nie zawsze jest zupełne).

Do zalet silników dwusuwowych, oprócz prostszej konstrukcji, zaliczyć trzeba zdolność do pracy w dowolnej pozycji co dla silników czterosuwowych wiąże się ze znacznym skompilowaniem układu smarowania. Dlatego silniki te pozostają stale w użyciu w napędzie maszyn odwracanych w czasie pracy - pił i kos spalinowych.
Pierwszy silnik (S-15) samochodu Syrena

Silniki dwusuwowe benzynowe, aczkolwiek mają zalety, stosowane są dużo rzadziej niż czterosuwowe. Obecnie najistotniejsze są kwestie ekologiczne (kwestie zanieczyszczania środowiska i nadmierna emisja dwutlenku węgla). Stosowano je głównie tam, gdzie ważne było, aby silnik był jak najmniejszy i najprostszy. Z początku m.in. do napędu lekkich motocykli i motorowerów, później także np. kosiarek do trawy. W ostatnich czasach w krajach wysoko rozwiniętych nawet w tych zastosowaniach wypierają je silniki czterosuwowe. Pierwsze samochody Saaba wyposażone były w silniki dwusuwowe, w latach 70. XX w. używała ich do napędu małych samochodów firma Suzuki, jednak najczęściej i najdłużej, bo aż do lat 80. XX w. stosowano je w Polsce i NRD gdzie były montowane do aut osobowych: Syrena, Trabant i Wartburg.

Silniki dwusuwowe średnioprężne mogły być zasilane różnymi paliwami naftą, olejem napędowym, spirytusem, benzyną. Silniki te miały stopień sprężania od 4,5 ? 4,75, a więc niższy niż stopień sprężania silników benzynowych. Były stosowane jako silniki stacjonarne i w ciągnikach rolniczych z których najbardziej znany jest Lanz Bulldog, a w Polsce Ursus C-45.

Wysokoprężne silniki dwusuwowe, zasilane olejem napędowym, stosowano natomiast do napędzania bardzo dużych pojazdów, takich jak statki, lokomotywy (np. ST44, Class 66), czy bardzo duże samochody techniczne, np. straży pożarnej. Obecnie w krajach wysoko rozwiniętych także tu wypierane są one przez czterosuwowe silniki wysokoprężne, nadal są jednak często stosowane jako nowoczesne silniki okrętowe i stacjonarne. Największy obecnie oferowany spalinowy silnik tłokowy ? Wartsila-Sulzer RTA96-C ? jest dwusuwowym silnikiem wodzikowym z zapłonem samoczynnym.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_dwusuwowy